Η φρίκη του πολέμου

Η φρίκη του πολέμου μέσα από το βλέμμα του Πάμπλο Πικάσο,

την πένα του Εντουάρντο Γκαλεάνο και τη φιλοσοφική σκέψη του Λάο Τσε.

Ο Λάο Τσε πήγαινε καβάλα σ΄ ένα γαλάζιο βόδι.

Διέσχιζε τους δρόμους της αντίφασης, που οδηγούν στον μυστικό τόπο όπου το νερό και η φωτιά γίνονται ένα.

Στην αντίφαση συναντιούνται τα πάντα και το τίποτα, η ζωή και ο θάνατος, το κοντινό και το μακρινό, το πριν και το μετά.

Ο Λάο Τσε, ο φιλόσοφος χωρικός, πίστευε πως όσο πλουσιότερο είναι ένα έθνος τόσο φτωχότερο είναι. Πίστευε πως γνωρίζοντας τον πόλεμο μαθαίνεις την ειρήνη, γιατί στη δόξα κατοικεί ο πόνος:

Η κάθε δράση προκαλεί αντίδραση.

Η βία πάντα επιστρέφει.

Εκεί που θα στρατοπεδεύσει ο στρατός θα φυτρώσουν αγκάθια.

Ο πόλεμος προσκαλεί την πείνα.

Όποιος βρίσκει ευχαρίστηση στον πόλεμο χαίρεται με τον ανθρώπινο πόνο.

 Όσοι σκοτώνουν στον πόλεμο θα έπρεπε να γιορτάζουν την κάθε νίκη με μια κηδεία.

Εντουάρντο Γκαλεάνο «Καθρέφτες»